1 Nisan 2014 Salı

Sahi biz ne zaman büyüdük?



Oysa ki biz kiraz ve çilek yerken gülebiliyorduk. Tüm bu solgun günlere rağmen ne yapıp edip gülebiliyorduk küçükken. Bir şehir yapıyorduk içimizden, o şehrin en kahramanı biz oluyorduk. Patikler giyerdik, balonlar şişirir, nefesimiz yetmediği zaman 'uf be' derdik. İlkokul'a giderken, okuldan çıkıp biran önce eve varıp açardık çizgi filmlerimizi izlerdik, bugs bunny'i, tazmanya canavarını, susam sokağını. Yemeği bile, annemize ekmek arası yaptırıp sokakta yemeyi severdik, oyun oynamayı hiç bırakamazdık ki. Gülerdik daima, ara sıra ağlasak da uzun sürmezdi.

Sahi biz ne zaman büyüdük? Ne zaman geçti bu kadar seneler?

13 yorum:

  1. selam bloğun hayırlı olsun. inşallah uzun soluklu bir blog olr. İlk izleyicinm oldum için çok mutlu oldum canım sevgiler : ))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. müteşekkirim sevgili hanım, uzun soluklu bir blog olacak, olmalı da =) yorumun için teşekkür ederim ilk izleyicim ehe.

      Sil
  2. aa,yeni ve şahanesin
    hayırlı olsun,burdayımmm

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hoş geldiniz madam, çok çok teşekkürler ;)

      Sil
  3. sezen aksu gibi içindeki çocuğa bak diyeceğim
    büyümüyoruz aslında hiçbirim,iz
    büyük rolü oynuyoruz :)))
    sevgiler

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. içimdeki çocuk penguenlerle oyun oynuyor ehe, hoş geldiniz efenim.

      Sil
  4. Doğrusu kaşla göz arasında büyümüş gibi oluyoruz, sadece fiziklerimiz büyüyor. Ruhu çok geç olgunlaşıyor insanın, çook. Çocuk kalması gereken yönümüz varsın kalsın;)) Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Değil mi? Çocukluk daima içimizde kalsın.

      Sil
  5. Zaman zaman pataklasak da ( bazen saçmalayabiliyor her çocuk gibin ) içimizdeki çocuğu aslında hep sevmeli , üzmemeli :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İçinde ki çocuğu patlatıyor musun? =) bu ne güzel sevimli yorum ehe, teşekkürler.

      Sil
  6. Gün geçtikçe insan daha da çok hissediyor bu durumu değil mi?
    Valla çok uzun zamanlar olmadı aslında ama hayatın farklı yönlerini görüp tecrübe ettikçe insan daha bir özlüyor çocukluğunu sanki.,Merak ediyorum, şimdiki çocuklar da özleyecek mi çocukluklarını...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne yazık ki daha çok hissediyor, yaşlanıyoruz biz beyza =) Şimdi ki çocuklar da özleyecek çocukluklarını. Biz eskiden atari oynardık, şimdi tabletler çıktı diyorsak, onlarda 'biz eskiden tablette oyun oynardık, şimdi ki çocuklar bilmem neyde ne oynuyor' =) Bir döngü gibi.

      Sil
  7. ama biz çok hızlı büyüdük
    bi de 90ların çocuğu olmakta süper :)

    YanıtlaSil